آقاي دكتر علوي ، رئيس مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي مازندران!
     چگونه حاضر شدي اين ننگ را بپذيري و در برابر مسئولان اجرايي استان كوتاه بيايي؟! – واي به حالي كه بگندد نمك را یادت هست؟ - چرا حتا مي‌خواهي پژوهشگري كه در دفاع از حرمت باغ و حراست از آن مجموعه کم نظیر مقاله نوشته و کوشیده تا ارزشهای تکرارناشدنی آن را به مردم و مسئولین استان گوشزد نماید (در هفته نامه پیک خزر)، مورد توبيخ قرار دهي؟ باور كن آه نسل بي‌گناه فردا، آه فرزندان من و تو گريبانت را رها نخواهد كرد و روزي به دليل ترس از قدرت، مجبوري ترس بزرگتري را به جان بخري: ترس از آتش خشم مردمي كه با پول و ماليات آنها به اين جايگاه رسيده‌اي.
    مگر يادت نيست كه همزمان با سفر آقاي رئيس جمهور در ماه گذشته به مازندران و بازديد وزير كشور از باغ، توطئه‌ي تخريب آن چگونه در نطفه خفه شد؟! چرا آن روز چيز ديگري مي‌گفتي و امروز كار ديگري مي‌كني؟ باور كن اين پست‌ها و پول‌ها ارزش برهنگي و زوال تنوع زيستي اين سرزمين گرانسنگ را ندارد. آيا فراموش كرده‌اي كه همين اواخر، گياه «اسپيره نوشهري» براي نخستين بار در جهان و ايران از همين باغ كشف و گزارش شد؟ و آيا نمي‌داني چگونه دو گونه‌ي جديد از تيره‌هاي گل مغربي و خطمي، توسط محققين زحمت‌كش همين باغ، شناسايي و براي نخستين بار درايران معرفي شده است.

     برای همین است که از همه‌ي دوستان علاقه‌مند به محيط زيست وطن مي‌خواهم تا به هر نحو كه مي‌توانند مراتب اعتراض خويش را به اين توطئه‌ي شرم‌آور اعلام كنند.

وبلاگ محمد درویش